ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΚΟΙΝΟΤΙΣΜΟΥ 4

ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΚΟΙΝΟΤΙΣΜΟΥ 4

ΕΤΙΚΕΤΕΣ

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΖΙΑΚΑ "ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΤΟΜΟ"



Ο  σύγχρονος  Έλληνας  κοινοτιστής  στοχαστής  Θεόδωρος Ζιάκας  αναλύει  στο  βιβλίο  του  ΠΕΡΑ  ΑΠΟ  ΤΟ  ΑΤΟΜΟ  διαχρονικά  τα  τρία  είδη  του  ανθρωπολογικού τύπου (κολεκτιβικός  άνθρωπος, άτομο, πρόσωπο) στον  ελληνικό  και  ευρωπαϊκό  χώρο  από  την αρχαιότητα  μέχρι  σήμερα.

Το  κοινωνιολογικό  και  φιλοσοφικό  βάθος  του  λόγου  του  αποκαλύπτει  με  μοναδικό  τρόπο  τις  αθέατες  και  θεμελιακές  βάσεις  πάνω  στις  οποίες  διαμορφώθηκε  ο  ελληνικός  και  ευρωπαϊκός
 πολιτισμός.

Είναι  εμφανής  η  εμπεριστατωμένη  επιστημονικά  ανάλυση  στο  βιβλίο  αυτό  για  την τραγική  κατάσταση   στην οποία  υπέπεσε  το νεωτερικό άτομο   της εποχής  μας. Στην ουσία  δεν υπάρχει  άτομο. Το  άτομο διασπάστηκε. Παρακάτω  στο  απόσπασμα  από  το  βιβλίο  του  αποτυπώνεται  το  δράμα  στο οποίο  κατέληξε  ο  σύγχρονος  άνθρωπος.

Γράφει  χαρακτηριστικά  ο  Θεόδωρος  Ζιάκας:

[Το  νεωτερικό  άτομο,  που  βασίστηκε  στα  συστήματα  για  να  απελευθερωθεί  από  τον  μεσαιωνικό δεσποτισμό  και  να γίνει  κυρίαρχο  του  χρόνου  του (αυτό  θα  πει  ελευθερία),  είτε  υποδουλώνεται  στα ίδια  τα μέσα  της  χειραφἐτησής  του, είτε  πετιέται  σαν άχρηστο  υλικό  στο  κοινωνικό περιθώριο. Αυτό  είναι  ολοφάνερο  σε  όποιον δεν έχει  τα μάτια  του  στυλωμένα  στα  προνομιούχα  κέντρα-κορυφές  του  συστήματος. Χωρίς  να το καταλαβαίνει,  ο  νεωτερικός  άνθρωπος,  ο  άνθρωπος  του  συστήματος,  χάνει  πλέον  αυτήν  την ίδια  την περιλάλητη  ατομικότητά  του  και  μεταβάλλεται  σε  χρονοεξάρτημα  και  χρονοανταλλακτικό  αυτονομημένων έναντί  του  συστημάτων. Έχουμε  έτσι, στα  κέντρα  του  συστήματος,  αυτό που σε  άλλη θέση  αποκαλέσαμε  έκλειψη  του  υποκειμένου.

Ο  νεωτερικός  άνθρωπος  παύει  να  είναι  άτομο, καθώς  διασπάται  και  απορροφάται  από  τα συστήματα. Καθώς  σκέφτεται  και ζει  μηχανικά,  θέλει  να φτιάξει  και τη μηχανή που  θα  του μοιάζει. Και  ήδη, από  τη στιγμή  που κατασκευάστηκε  το  κομπιούτερ,  τα ευφυέστερα  μυαλά βάλθηκαν  να φτιάξουν  τη  μηχανή  που θα  "σκέφτεται". Αυτές  οι  δύο γραμμές  εξελίξεως,  "η  μηχανοποίηση των ανθρώπινων σχέσεων"  και  "η  ανθρωποποίηση  των μηχανών", συγκλίνουν  στο  βιορομπότ,  στο  βιοαυτόματο,  στην ανθρωπομηχανή. Κι  εδώ  είναι  που  όταν σκάσει  η φούσκα  δεν πρόκειται  να μείνει τίποτα. Ήδη  βρισκόμαστε  στη  μεταιχμιακή  φάση  που  οδηγεί  στη μετανεωτερικότητα. Μιλάμε  για  το  τέλος της  νεωτερικότητας, επειδή  η έκλειψη  του  υποκειμένου,  η  βασισμένη  στην ταυτισή  του  με τη  μηχανικότητα, ολοκληρώνει  την  κατάρρευση  του ατόμου  ως ανθρωπολογικού  τύπου.

Όταν  λέμε  ότι  το  άτομο  παύει  να  είναι άτομο, ότι  σπάει  σε  "κομμάτια", εννοούμε  ότι "κομματιάζεται"  η προσωπικότητά  του, ταυτότητά  του, το  αυτοκατευθυνόμενο  ρυθμιστικό  του σύστημα. Εννοούμε  ότι  χάνει  τη  δύναμή  της  η  σταθερή  αυτοκυριαρχική  δομή  προς  το  εσωτερικευμένο   ανθρωπολογικό  πρότυπο,  χάρη  στην  οποία  η  προσωπικότητά  του  αποκτά  ενότητα.

Ο  ειδικός  σχηματισμός  του  φαντασιακού,  που λειτουργεί  σαν κυρίαρχο κέντρο έλξης  στο εσωτερικό  της  προσωπικότητας,  σπάει  σε  πλήθος  άλλα  μικρότερα  άσχετα μεταξύ  τους  κέντρα έλξης. Η πριν ενιαία  εσωτερική  δυναμική  υπόκειται  σε  πολλαπλή  σχάση, καθώς  κατευθύνεται  προς  ποικιλία  των υποδεέστερων  αντιφατικών, ανιεράρχητων  και εφήμερων  κέντρων έλξης. Η  προσωπικότητα  υπάρχει, αλλά  δεν έχει πλέον εσωτερική  συνοχή. Μοιάζει  με ένα νέφος  διαφορετικών  "μικροπροσωπικοτήτων". Ο  άνθρωπος  με τα πολλά  "εγώ". Ή  ο  "δαιμονισμένος", ο  "άνθρωπος  λεγεώνα",  του ευαγγελίου, ο  οποίος  είναι και το  αρχέτυπο  του  μηδενιστή. ]



1 σχόλιο:

  1. Συγχαρητήρια! Αμεση Δημοκρατία και ΜΕΤΡΟ-Αρμονία Ανιρώπου, Φύσης, Τεχνολογίας www.amfilissos.org

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σχόλια