ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΚΟΙΝΟΤΙΣΜΟΥ 4

ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΚΟΙΝΟΤΙΣΜΟΥ 4

ΕΤΙΚΕΤΕΣ

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΙΣΜΟΣ

Το ερώτημα επιστρέφει αδήριτο. Αυτό που δεν μπορέσαμε να κάνουμε στον 19οκαι τον 20ό αιώνα, όταν ακόμα ήταν ενεργή και λαμπρή η κοινοτική μας παράδοση, είναι δυνατό να το πραγματοποιήσουμε σήμερα, πάνω στασυντρίμμια του ελληνικού τρόπου; Είναι δυνατό το κοινοτικό ήθος και η κοινοτική μορφή οργάνωσης να αναβιώσουν την εποχή των μεγαπόλεων, των τεράστιων μετακινήσεων πληθυσμών, των πολυεθνικών επιχειρήσεων; Μήπως πρόκειται απλώς για μια ρομαντική φυγή από την πραγματικότητα χωρίς καμιά δυνατότητα εκπλήρωσης;
Σήμερα, μετά την αποτυχία των παγκοσμιοποιητικών συστημάτων, –του υπαρκτού σοσιαλισμού και

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΣΜΟΥ


Όσοι  πραγματικά  θέλουν  να  κατανοήσουν  συνοπτικά  τη  φιλοσοφία  του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΣΜΟΥ ας  ακούσουν  προσεκτικά  το  φιλοσοφικό λόγο  του Χρήστου  Γιανναρά. Ο  ελληνικός  κοινοτισμός  δεν αποτελεί  μόνο μια πολιτική  παράδοση, αλλά  περισσότερο  μια  πολιτιστική παράδοση  αιώνων  του  ελληνικού στοιχείου. Είναι  ένας  τρόπος  του βίου, μια καθολική  φιλοσοφία  ζωής.

Στην  ιστορία  των πολιτισμών  έχουμε  συλλάβει  τρία  είδη  πολιτισμών  ως  προς  την ποιότητα  πρόσληψης  του βαθμού  ατομικής  και συνάμα  συλλογικής  ελευθερίας  των ανθρώπινων  κοινωνιών. Συναντήσαμε  τους  ΚΟΛΕΚΤΙΒΙΣΤΙΚΟΥΣ  ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥΣ (κοινωνίες  δούλων  με εξαφάνιση  κάθε είδους ελευθεριών), τους  ΑΤΟΜΟΚΕΝΤΡΙΚΟΥΣ  ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥΣ  που  θεοποιούν  το άτομο  και  υπηρετούν  μόνο  την  απόλαυση  και  την  ιδιωτεία  που  γεννώνται   από  την αποκοπή  του ατόμου  από  κάθε  μορφή  συλλογικοτήτων  και  τους  ΠΡΟΣΩΠΟΚΕΝΤΡΙΚΟΥΣ  ΚΟΙΝΩΝΙΟΚΕΝΤΡΙΚΟΥΣ  ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥΣ  της  αρχαίας  κλασσικής  Ελλάδας  και  της  ελληνορωμαϊκής  περιόδου (Βυζάντιο). 


[ Λίγοι, πολύ  λίγοι  γνωρίζουν  ότι  κατά  την περίοδο  του Βυζαντίου  είχαμε  δύο  επίπεδα εξουσίας:

 α. αυτό  που γνωρίζουμε  από τα σχολικά  βιβλία, το δεσποτικό, μοναρχικό  από πάνω (αυτοκράτορες) που  λειτούργησε  ενοποιητικά  για  μια  νεοελληνιστική  οικουμένη, προκειμένου περισσότερο  να  περιφρουρηθεί  αμυντικά  ένα  μωσαϊκό  μεσογειακών  λαών  με  ελληνιστικές  ρίζες, κοινά  ήθη και έθιμα  και  λιγότερο  να  κυβερνηθεί  πολιτικά  στη μικρή  κλίμακα  στο εσωτερικό  των πόλεων και των κοινοτήτων.]

Ο ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΟΣΧΟΒΑΚΗΣ ΚΑΙ Ο ΟΡΓΑΝΙΣΤΙΚΟΣ ΚΟΙΝΟΤΙΣΜΟΣ



Εκτός από τον Καραβίδα και τον Μαλούχο είναι απαραίτητο να κάνουμε ένα σταθμό στο εξαιρετικά πυκνό και ενδιαφέρον δοκίμιο του Νικολάου Μοσχοβάκη Το εν Ελλάδι Δημόσιον Δίκαιον επί Τουρκοκρατίας[1] όπου η ενδελεχής μελέτη του κοινοτισμού εναρμονίζεται σε κάποιο βαθμό με οργανιστικές ερμηνείες.
Ο Μοσχοβάκης ξεκινά με την γλαφυρή περιγραφή της απογοητευτικής εικόνας της ελληνικής πολιτικής, που αποδίδεται στην δουλική μίμηση ξένων θεσμών: «η πολιτική ημών οργάνωσις απέτυχεν, αίτιον είναι, ουχί ότι το ελληνικόν έθνος στερείται της εις πολιτικόν βίον ικανότητος, αλλ’ ότι εν τη καταλαβούση το έθνος όλον μέθη εις απομίμησιν ξένων ηθών και ξένων θεσμών,

Ο ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΒΙΔΑΣ


Τι σταμάτησε αυτά τα κινήματα ψυχής που αξιώθηκε
κι έφτασαν ως τις κοινότητες; Ποιος καπάκωσε
μια τέτοιου είδους αρετή, που μπορούσε μια μέρα
να μας οδηγήσει σ’ ένα ιδιότυπο, κομμένο στα μέτρα της χώρας πολίτευμα; Όπου κοινοτικό
αίσθημα να συμπίπτει με κείνο των αρίστων; Τι
έγινε η φύση που μαντεύουμε αλλά δεν τη
βλέπουμε; Ο αέρας που ακούμε αλλά δεν τον εισπνέουμε;
Ο. Ελύτης[1]

Η κοινότητα δεν υπήρξε μια συσσωμάτωση αδιάφορη για το μάτι των ερευνητών. Από νωρίς διαπιστώθηκε, ότι η εξέταση της θα έθετε κρίσιμα προβλήματα και θα αποκάλυπτε ουσιώδεις πτυχές

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΚΟΙΝΟΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ


Του  Πανταζόπουλου  Ιωάννη


Η οργάνωση των Ελλήνων τόσο  στα  αρχαία  χρόνια  όσο  και  στα χρόνια της τουρκοκρατίας ήταν βασισμένη στον κοινοτισμό. Την  περίοδο  της  τουρκοκρατίας  κάθε χωριό ήταν και μια κοινότητα με ευρύτατες αρμοδιότητες όσον αφορά τις λειτουργίες της. Οι αρμοδιότητες της ήταν από τα δημόσια έργα μέχρι την συλλογή φόρων αφού το φορολογικό υποκείμενο στην Τουρκοκρατία ήταν η κοινότητα και όχι ο ιδιώτης. Ο Ιωάννης Πανταζόπουλος ένας από τους σοβαρότερους μελετητές της κοινοτιστικής Ελλάδας έχει φέρει στο φως στοιχεία για το πως οι αποκεντρωμένες κοινότητες εφάρμοζαν κοινωνική πολιτική χωρίς ένα κεντρικό κοινωνικό κράτος.



Κλασική περίοδος

Ιδανική ταύτιση κοινότητας-κοινωνίας-πολιτείας έχουμε κατά την κλασσική περίοδο της ιστορίας

Η ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ ΑΝΟΙΓΕΙ ΝΕΟΥΣ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ



Πραγματική πολιτική χωρίς κοινοτισμό δεν νοείται, και κοινοτισμός χωρίς ανάδειξη των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών ενός τόπου με τη συνεπαγόμενη πολύπλευρη ανάπτυξή του (οικονομική-αγροτική, οικολογική, αστοχωρική, πολιτική) πάλι δε νοείται. Για να συλλάβει πολιτιστικά κανείς το μεγάλο και το καθολικό πρέπει να εκκινεί πάντοτε από το μικρό και το μερικό, επειδή οι μικρές τοπικές εστίες διαπροσωπικής και κοινωνικής επαφής, γύρω από τις οποίες συναναστρέφονται οι πολίτες, είτε κόμβοι παραγωγικής συνάντησης είτε δρόμοι συνεύρεσης ετεροτήτων, ως "κοινότητες εν δράσει", είναι αυτές που στηρίζουν και αναζωογονούν τον κεντρικό πολιτικό άξονα ενός έθνους ή

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΟΣ ΚΟΙΝΟΤΙΣΜΟΣ ΤΟΝ 21ο ΑΙΩΝΑ



Στην παγκόσμια πολιτική ιστορία ο κοινοτισμός είναι επινόηση των Ελλήνων. Οι Έλληνες είναι οι πρώτοι που πλάθουν μέσα από βιωματικές παραδόσεις και τον κοινό βίο μια υψηλού τύπου μυθολογική αφήγηση για τον κόσμο, τον άνθρωπο, τη φύση. Γέννημα της άφθαστης μυθολογίας τους ήταν η φιλοσοφία και η δημοκρατία. Ο αληθινός κοινοτισμός (που δεν είναι ούτε κολεκτιβιστικός ούτε ατομικιστικός) είναι ο ελληνικός. Ο ελληνικός κοινοτισμός ήταν μια πολιτική παράδοση 3000 χρόνων περίπου.
Στη σύγχρονη νεωτερική εποχή που πνέει τα λοίσθια και τελειώνει οριστικά τα επόμενα χρόνια, επανέρχεται δυναμικά ο σύγχρονος ελληνικός κοινοτισμός που ήταν πολιτικό όνειρο των Ελλήνων από τα αρχαϊκά χρόνια. Ποιο αποτελεί το πραγματιστικό όραμα για τον ελληνικό πολιτισμό; Η συγκρότηση ενός πραγματικού δημοκρατικού κράτους δομημένου σύμφωνα με τις αρχές του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΣΜΟΥ. Αυτό που δε μπόρεσαν να πετύχουν χιλιάδες χρόνια οι Έλληνες έχουν τώρα τη δυνατότητα να το επιτύχουν. Οι αρχαίοι ενώ είχαν κοινοτισμό, δεν μπόρεσαν να συγκροτήσουν ενιαίο κράτος. Οι σημερινοί Έλληνες έχουν κράτος (συγκεντρωτικό και όχι ελληνικό βέβαια), αλλά δεν έχουν οργανωθεί με βάση τον κοινοτισμό και την αληθινή