ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΚΟΙΝΟΤΙΣΜΟΥ 4

ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΚΟΙΝΟΤΙΣΜΟΥ 4

ΕΤΙΚΕΤΕΣ

ΟΙ ΕΝΝΕΑ ΜΟΥΣΕΣ


Οι Μούσες στην αρχαία ελληνική μυθολογία είναι εννέα αρχαίες θεότητες. Ο Απόλλωνας ήταν ο ηγέτης τους (Απόλλων Μουσαγέτης). Αρχικά οι θεότητες αυτές ήταν νύμφες του βουνού και των νερών. Ο Ησίοδος στη Θεογονία αφηγείται: «Η Μνημοσύνη κοιμήθηκε στην Πιερία με το γιο του Κρόνου και γέννησε αυτές τις παρθένες που μας κάνουν να ξεχνάμε τα βάσανά μας και απαλύνουν τους πόνους μας. Εννιά νύχτες συνέχεια ο συνετός Δίας ανεβαίνοντας στο ιερό κρεβάτι του, κοιμότανε δίπλα στη Μνημοσύνη, μακριά απ’ όλους τους αθανάτους. Ύστερα από ένα χρόνο, όταν οι εποχές και οι μήνες είχαν συμπληρώσει τον κύκλο τους κι όταν πέρασαν πολλές μέρες η Μνημοσύνη γέννησε εννιά κόρες…, που όλες τις μάγευε η μουσική…». Τα ονόματα τους είναι: Κλειώ, Ευτέρπη, Θάλεια, Μελπομένη, Τερψιχόρη, Ερατώ, Πολύμνια, Ουρανία, Καλλιόπη.


Αναπαράσταση
1ος αιώνας π.Χ.,
νομίσματα Κουίντου Πομπόνιου Μούσα
Μούσα
Muse Euterpe, Denarius, 56 B.C., Rome.jpgΕυτέρπη
εκ του: ευ + τέρπω, καλώς τέρπω, ευχαριστώ, Η Μούσα της Μουσικής και της Λυρικής ποιήσεως.
Pomponio Musa Erato 83000281.jpgΕρατώ
εκ του: έρως, Η Μούσα της Λυρικής και ειδικότερα της Ερωτικής ποιήσεως.
Muse Thalia, Denarius, 56 B.C., Rome.jpgΘάλεια
εκ του: θάλλω= ανθίζω, βλασταίνω, ακμάζω, Η Μούσα της βουκολικής ποιήσεως και της κωμωδίας.
Muse Calliope, Denarius, 56 B.C, Rome.jpgΚαλλιόπη
εκ του: καλλι- + -όπη < ὄψ = αυτή με την καλή φωνή, Η Μούσα της Επικής ποιήσεως από την οποία εμπνέονταν και ο Όμηρος.
Muse Clio, Denarius, 56 B.C., Rome.jpgΚλειώ
εκ του: κλέος=δόξα, Η Μούσα της Ιστορίας.
Muse Melpomene, Denarius, 56 B.C., Rome.jpgΜελπομένη
εκ του: μέλπω=μελωδώ + μένος, Η Μούσα της Τραγωδίας.
Muse Urania, Denarius, 56 B.C., Rome.jpgΟυρανία
εκ του: ουρανός, Η Μούσα της Αστρονομίας.
Muse Polyhymnia, Denarius, 56 B.C., Rome.jpgΠολύμνια
εκ του: πολύς + ύμνος, Η Μούσα της Ιερής ποιήσεως και των Ύμνων.
Terpsichore, Denarius, 56 B.C., Rome.jpgΤερψιχόρη
εκ του: τέρπω + χορός,τέρπουσα δια του χορού, Η Μούσα του Χορού και της Ορχήσεως.

Ο Παυσανίας υποστηρίζει ότι υπήρχαν δύο γενιές Μουσών, όπου στην πρώτη γενιά ήταν τρεις και ήταν κόρες του Ουρανού και της Γαίας, και στη δεύτερη, ήταν εννέα και ήταν κόρες του Δία και της Μνημοσύνης.

Οι αρχαιότερες Ελικωνιάδες Μούσες ήταν οι εξής:

Η ποιητική τέχνη χρειάζεται και τις τρεις αυτές Μούσες, χρειάζεται τον συνδυασμό του τραγουδιού, της μνήμης και της μελέτης. Γιατί για να τραγουδήσεις χρειάζεται πρώτα μνήμη, και μετά μελέτη (άσκηση).

Στους Δελφούς λάτρευαν τρεις μούσες, την Υπάτη, την Μέση και την Νεάτη ή Νήτη, οι οποίες έχουν την ίδια ονομασία με τις τρεις βασικές χορδές της λύρας. Κατά τον Πλούταρχο όμως σχετίζονται με τις τρεις περιοχές του κόσμου, την περιοχή των απλανών αστέρων, την περιοχή των πλανητών και την υποσελήνια περιοχή.

Οι Μούσες αποτελούν την πηγή έμπνευσης για κάθε διανοητική δραστηριότητα και σε πολλά μέρη λατρεύονταν με ιδιαίτερες τιμές, ενώ υπάρχει Ορφικός Ύμνος των Μουσών. Ο Πλάτωνας μέσα στην Ακαδημία του είχε βωμό αφιερωμένο στις Μούσες, ενώ ο Όμηρος επικαλείται την Μούσα Καλλιόπη σαν την πηγή της έμπνευσής του, κατά την συγγραφή των επών του. Το ίδιο συναντάμε και στα έργα του Ησίοδου, αλλά και σε όλους τους μεγάλους δημιουργούς της αρχαιότητας. Έχει δε μείνει μέχρι τις μέρες μας ο όρος μούσα να χρησιμοποιείται συχνά για να δείξει ότι κάποιος (συνήθως κάποια) εμπνέει ένα καλλιτέχνη, ένα δημιουργό.

πηγή: el.wikipedia

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σχόλια